بدان منتقل مىساخت و از دامان او به دامن پدرش امير المؤمنين كه در همهء كارها و گفته‌ها و كرده‌هايش به چشم پيامبر بود ، سپرده شد . سالهاى نخست زندگى او سرشار و مالامال نور و سعادت در ميان پدر و مادر بزرگوارش و در دامان جد ارجمندش پيامبر خدا گذشت كه در جان و روانش آن قدر از رازهاى آفرينش و هستى تلقين كرد تا او را براى امامتى كه پس از پدر در انتظار او بود ، آماده گرداند و پيامبر در هر مناسبتى مردم را فرامىخواند كه وى را در او و برادرش امام حسين ، حفظ كنند و امامت آنان را پذيرا گردند و در اين رابطه با اشاره به او و برادرش مىفرمود : اينان دو تن امامى هستند كه در هر كار و اقدامى ، امام و راهبرند پروردگارا من آنان را دوست دارم تو نيز دوستشان بدار و دوستدارشان را نيز دوست داشته باش .